همتي بايد كرد

در جهان هيچ كسي، مثل من تنها نيست.
با كه مي بايد گفت،
مثل من هيچ كسي، تنها نيست.
 
من به يك مرد مي انديشم، كه به من مي گفت
وطنم در همهٔ روي زمين
يك اتاقست كه در آن همه شب مي خوابم.
 
گوش كن؛ مي شنوي؟
يك نفر در پس ديوار اتاقم دارد،
قفسي مي سازد.
و كبوترها را
بي صدا در قفسي تنگ مي اندازد.
هيچ مي داني هيچ
او عجولانه صليبي دارد
از براي من و تو مي سازد.
 
همتي بايد كرد.