گوركن

اين تيك تاك ساعت ميدان شهر نيست.
آنك!
در قلب شب
بي  هيچ وقفه، گوركني، با كلنگ خويش
در كار حفر كردن گوري براي ماست.
 
ما
در يك صف طويل
بيزار از تناوب رنگين فصل ها
بيزار از تسلسل شب ها و روزها
در انتظار نوبت خود ايستاده ايم.
 
آيا چگونه - اي همهٔ دردهاي زيست! -
در اين سكوت تازهٔ شب، مي توان گريست؟