بخش ۹ - داستان دقيقي شاعر

چو از دفتر اين داستانها بسي
همي خواند خواننده بر هر كسي
جهان دل نهاده بدين داستان
همان بخردان نيز و هم راستان
جواني بيامد گشاده زبان
سخن گفتن خوب و طبع روان
به شعر آرم اين نامه را گفت من
ازو شادمان شد دل انجمن
جوانيش را خوي بد يار بود
ابا بد هميشه به پيكار بود
برو تاختن كرد ناگاه مرگ
نهادش به سر بر يكي تيره ترگ
بدان خوي بد جان شيرين بداد
نبد از جوانيش يك روز شاد
يكايك ازو بخت برگشته شد
به دست يكي بنده بر كشته شد
برفت او و اين نامه ناگفته ماند
چنان بخت بيدار او خفته ماند
الهي عفو كن گناه ورا
بيفزاي در حشر جاه ورا