بخش ۴

به رستم چنين گفت فرخنده زال
كه برگير كوپال و بفراز يال
برو تازيان تا به البرز كوه
گزين كن يكي لشكر همگروه
ابر كيقباد آفرين كن يكي
مكن پيش او بر درنگ اندكي
به دو هفته بايد كه ايدر بوي
گه و بيگه از تاختن نغنوي
بگويي كه لشكر ترا خواستند
همي تخت شاهي بياراستند
كه در خورد تاج كيان جز تو كس
نبينيم شاها تو فريادرس
تهمتن زمين را به مژگان برفت
كمر برميان بست و چون باد تفت