بخش ۱۵

چو رستم ز مازندران گشت باز
شه اندر زمان رزم را كرد ساز
سراپرده از شهر بيرون كشيد
سپه را همه سوي هامون كشيد
سپاهي كه خورشيد شد ناپديد
چو گرد سياه از ميان بردميد
نه دريا پديد و نه هامون و كوه
زمين آمد از پاي اسپان ستوه
همي راند لشكر بران سان دمان
نجست ايچ هنگام رفتن زمان