بخش ۱۳

الا اي خريدار مغز سخن
دلت برگسل زين سراي كهن
كجا چون من و چون تو بسيار ديد
نخواهد همي با كسي آرميد
اگر شهرياري و گر پيشكار
تو ناپايداري و او پايدار
چه با رنج باشي چه با تاج و تخت
ببايدت بستن به فرجام رخت
اگر ز آهني چرخ بگدازدت
چو گشتي كهن نيز ننوازدت
چو سرو دلاراي گردد به خم
خروشان شود نرگسان دژم
همان چهرهٔ ارغوان زعفران
سبك مردم شاد گردد گران
اگر شهرياري و گر زيردست
بجز خاك تيره نيابي نشست
كجا آن بزرگان با تاج و تخت
كجا آن سواران پيروزبخت
كجا آن خردمند كندآوران
كجا آن سرافراز و جنگي سران
كجا آن گزيده نياكان ما
كجا آن دليران و پاكان ما
همه خاك دارند بالين و خشت
خنك آنك جز تخم نيكي نكشت
نشان بس بود شهريار اردشير
چو از من سخن بشنوي يادگير