پادشاهي آزرم دخت

يكي دخت ديگر بد آزرم نام
ز تاج بزرگان رسيده به كام
بيامد به تخت كيان برنشست
گرفت اين جهان جهان رابه دست
نخستين چنين گفت كاي بخردان
جهان گشته و كار كرده ردان
همه كار بر داد و آيين كنيم
كزين پس همه خشت بالين كنيم
هر آنكس كه باشد مرا دوستدار
چنانم مر او را چو پروردگار
كس كو ز پيمان من بگذرد
بپيچيد ز آيين و راه خرد
به خواري تنش را برآرم بدار
ز دهقان و تازي و رومي شمار
همي‌بود بر تخت بر چار ماه
به پنجم شكست اندر آمد به گاه
از آزرم گيتي بي‌آزرم گشت
پي اختر رفتنش نرم گشت
شد اونيز و آن تخت بي‌شاه ماند
به كام دل مرد بدخواه ماند
همه كار گردنده چرخ اين بود
ز پروردهٔ خويش پركين بود