قصيده شماره ۲۸ - در مدح يمين‌الدوله سلطان محمود غزنوي

بدين خرمي جهان، بدين تازگي بهار
بدين روشني شراب، بدين نيكويي نگار
يكي چون بهشت عدن يكي چون هواي دوست
يكي چون گلاب بلخ يكي چون بت بهار
زمين از سرشك ابر، هوا از نسيم گل
درخت از جمال برگ، سر كه ز لاله‌زار
يكي چون پرند سبز، يكي چون عبير خوش
يكي چون عروس خوب، يكي چون رخان يار
تذرو عقيق روي، كلنگ سپيدرخ
گوزن سياه چشم، پلنگ ستيزه كار
يكي خفته بر پرند، يكي خفته بر حرير
يكي رسته از نهفت، يكي جسته از حصار
ز بلبل سرود خوش، ز صلصل نواي نغز
ز ساري حديث خوب، ز قمري خروش زار
يكي بر كنار گل، يكي در ميان بيد
يكي زير شاخ سرو، يكي بر سر چنار
هوا خرم از نسيم، زمين خرم از لباس
جهان خرم از جمال، ملك خرم از شكار
يكي مشك در دهان، يكي حله بر كتف
يكي آرزو به دست، يكي دوست در كنار
زمانه شده مطيع، سپهر ايستاده راست
رعيت نشسته شاد، جهان خوش به شهريار
يكي را بدو نياز، يكي را بدو شرف
يكي را بدو اميد، يكي را بدو فخار
ازان عادت شريف، ازان دست گنج بخش
ازان راي تيزبين، ازان گرز گاوسار
يكي خرم و بكام، يكي شاد و كامران
يكي مهتر و عزيز، يكي خسته و فگار
مصافش به روز رزم، سپاهش به روز عرض
بساطش به روز بزم، سرايش به روز بار
يكي كوه پر پلنگ، يكي بيشه پر هزبر
يكي چرخ پر نجوم، يكي باغ پر نگار
اميران كامران، دليران كامجوي
هزبران تيز چنگ، سواران كامگار
يكي پيش او به پاي ، يكي در جهان جهان
يكي چون شكال نرم ، يكي چون پياده خوار
كمند بلند او ، سنان دراز او
سبك سنگ تير او ، گران گرز هر چهار
يكي پيش نصرتست، يكي بازوي ظفر
يكي نايب قضا، يكي قهر كردگار
به ماهي چهار مير، به ماهي چهار شاه
به ماهي چهار شهر، بكند از بن و ز بار
يكي را به كوه سر ، يكي را به كوه شير
يكي را به دشت گنج، يكي را به رودبار
ازين پس علي تكين، دگر ارسلان تكين
سه ديگر طغان تكين، قدر خان بادسار
يكي گم شود به خاك، يكي گم شود به گور
يكي درفتد به چاه، يكي برشود به دار
ملك باده‌اي به دست، سماعي نهاده پيش
يكي طرفه بر يمين، يكي طرفه بر يسار
يكي چون عقيق سرخ، يكي چون حديث دوست
يكي چون مه درست، يكي چون گل ببار
بهارش خجسته باد، دلش آرميده باد
جهان را بدو سكون، بدو ملك را قرار
يكي را مباد عزل، يكي را مباد غم
يكي باد بي‌زوال، يكي باد بي‌كنار
بدانديش او به جان، بدي خواه او به تن
نكوخواه او ز يسر، نصيحتگر از يسار
يكي مستمند باد، يكي باد دردناك
يكي باد شادكام، يكي باد شادخوار
سرايش ز روي خوب، ولايت ز عدل و داد
بساط از لب ملوك، در خانه از سوار
يكي گشته چون بهار، يكي گشته چون بهشت
يكي گشته پر نگار، يكي گشته استوار