زندگينامه فخرالدين عراقي

شيخ فخرالدين ابراهيم بن بزرگمهر متخلص به عراقي، عارف نامي و شاعر بلندآوازه ايراني، در اوايل قرن هفتم هجري در دهي در اطراف همدان به دنيا آمد. پس از تحصيل علوم و فنون و كسب دانش، براي ادامه تحصيل به همدان رفت. سپس با جمعي از دراويش رهسپار هندوستان شد و به خدمت شيخ بهاءالدين زكريا درآمد و بعد از مدتي با دختر او ازدواج كرد. بعدها به عربستان و سپس به قونيه رفت و به خدمت مولانا رسيد و مصاحب و معاشر او شد. وي درسال ۶۸۶يا ۶۸۸ هجري قمري درحدود سن هشتاد سالگي در دمشق وفات يافت. از آثار او مي‌توان علاوه برديوان اشعار به مثنوي عشاق‌نامه و كتاب لمعات اشاره كرد.

  رباعيات فخرالدين عراقي