بخش ۳ - غزل

خم ابروي ا و در جان فزائي
طراز آستين دلربائي
خدا از لطف محضش آفريده
به نام ايزد زهي لطف خدائي
به غمزه چشم مستش كرده پيدا
رسوم مستي و سحر آزمائي
ز كوي او غباري كاورد باد
كند در چشم جانها توتيائي
چو بنمايد رخ چون ماه تابان
برو پيشش گدائي كن گدائي