بخش ۶ - غزل

دلم زين بيش غوغا برنتابد
سرم زين بيش سودا برنتابد
غمت را گو بدار از جان ما دست
كه آن ديوانه يغما برنتابد
ز شوقت بر دل ديوانهٔ ماست
غمي كان سنگ خارا برنتابد
ز چشمم هر شبي مژگان براند
چنان سيلي كه دريا برنتابد
بيا امشب مگو فردا كه اين كار
دگر امروز و فردا برنتابد
سر اندر پايت اندازيم چون زلف
اگر زلفت سر از ما برنتابد
عبيد از درد كي يابد رهائي
چو درد دل مداوا برنتابد