قصيده شماره ۳۲ - در ستايش شاه شجاع مظفري و وصف بارگاه او گويد

۳۲ بازديد


خجسته بارگه پادشاه هفت اقليم
مقر جاه و جلالست و جاي ناز و نعيم
به شكل شمسهٔ او آفتاب با تمكين
به وضع رفعت او آسمان با تعظيم
فضاي حضرت او دلگشا چو صحن چمن
هواي خرم او جان‌فزا چو بوي نسيم
بر آشيانهٔ او عقل و روح جسته مقام
بر آستانهٔ او فتح و نصر گشته مقيم
طوافگاه ملوك جهان حريم درش
چو قبله‌گاه جهاني مقام ابراهيم
رسيد كنگره‌هاي بلند او جائي
كه قاصر است از او وهم دوربين حكيم
شده چو عقل مجرد زنائبات ايمن
شده چو روح مقدس ز حادثات سليم
نشسته خسرو روي زمين به كام در او
گرفته دست شراب و گشاده دست كريم
جلال دنيي و دين شير حمله شاه جهان
كه هست چاكر او آفتاب و ماه نديم
صرير كلكش چون ابر بر جهان فايض
ضمير پاكش بر خلق چون خداي كريم
خداش در همه حالي معين و ناصر باد
به حق احمد مرسل به حق نوح و كليم


تا كنون نظري ثبت نشده است
امکان ارسال نظر برای مطلب فوق وجود ندارد