غزل شماره ۸۴

هرگه كه شبي خود را در ميكده اندازيم
صد فتنه برانگيزيم صد كيسه بپردازيم
آن سر كه بود در مي وان راز كه گويدني
ما مونس آن سريم ما محرم آن رازيم
هر نغمه كه پيش آرند ما با همه در شوريم
هر ساز كه بنوازند ما با همه در سازيم
زين پيش كسي بوديم و امروز در اين كشور
ما جمري بغداديم ما بكروي شيرازيم
گر حكم كند سلطان كين باده براندازند
او باده براندازد ما بنك براندازيم
آنروز كه در محشر مردم همه گرد آيند
ما با تو در آن غوغا دزديده نظر بازيم
بر ياد تو هر ساعت مانند عبيد اكنون
بزمي دگر افروزيم عيشي دگر آغازيم