غزل شماره ۵۰

مشاور شركت بيمه پارسيان

غزل شماره ۵۰

۳۴ بازديد


خوش آن كه از دو جهان گوشهٔ غمي دارد
هميشه سر به گريبان ماتمي دارد
تو مرد صحبت دل نيستي، چه مي‌داني
كه سر به جيب كشيدن چه عالمي دارد
هزار جان مقدس فداي تيغ تو باد
كه در گشايش دلها عجب دمي دارد!
لب پياله نمي‌آيد از نشاط به هم
زمين ميكده خوش خاك بي‌غمي دارد!
تو محو عالم فكر خودي، نمي‌داني
كه فكر صائب ما نيز عالمي دارد


تا كنون نظري ثبت نشده است
امکان ارسال نظر برای مطلب فوق وجود ندارد