غزل شماره ۵۹

جذبهٔ شوق اگر از جانب كنعان نرسد
بوي پيراهن يوسف به گريبان نرسد
در مقامي كه ضعيفان كمر كين بندند
آه اگر مور به فرياد سليمان نرسد!
تو و چشمي كه ز دلها گذرد مژگانش
من و دزديده نگاهي كه به مژگان نرسد
هر كه از دامن او دست مرا كوته كرد
دارم اميد كه دستش به گريبان نرسد!
شعلهٔ شوق من از پا ننشيند صائب
تا دل تشنه به آن چاه زنخدان نرسد