غزل شماره ۷۵

دل را نگاه گرم تو ديوانه مي‌كند
آيينه را رخ تو پريخانه مي‌كند
دل مي‌خورد غم من و من مي‌خورم غمش
ديوانه غمگساري ديوانه مي‌كند
آزادگان به مشورت دل كنند كار
اين عقده كار سبحهٔ صددانه مي‌كند
اي زلف يار، سخت پريشان و درهمي
دست بريدهٔ كه ترا شانه مي‌كند؟
غافل ز بيقراري عشاق نيست حسن
فانوس پرده‌داري پروانه مي‌كند
ياران تلاش تازگي لفظ مي‌كنند
صائب تلاش معني بيگانه مي‌كند