اَچه مَچي خواب

گيلكي

رو به طيران كي خوسم گيلانِ خواباَ دينمه
فوچينم مي چوما او كوگا عذاباَ دينمه
مي زناي بخواب اَيه مراگه اَ غريبه جا
كله پيش آخرئي روز تي مرگه خواباَ دينمه
اَمي همساده چاكود عمارتِ سه مرتبه
مردمِ خانه ولي من تي قوراباَ دينمه
تي كولا پَشم ناره خنده دآره تي مشتگي
كرتاكرت هچين تي او كفشِ بخواباَ دينمه
دانمه مورام بزه سگه سرم ني وان بينه
هچيني سنگان سر تي چاقو ساباَ دينمه
بشويي كاغذ فاگيفتي نكودي بارواكوني
تا بگم بازار منم تي چله چاباَ دينمه
اوناگم آخر زناي خوابم مرا دس نكشي؟
مي ماده بهم خوره تو لا كيتابا دينمه
ترسمه صفياني بم اَجوركي شب خواب ميان
تي مانستان آدم كلّه خراباَ دينمه
همه خو مردِ مرا گول گيدي گول ئيشتاويدي
من تي او نمكيار بساب بساباَ دينمه
نيشته يي مي قبر سر كراَ ميره آرده ياري
مورده شور خانه تي او دس آسياباَ دينمه
مي ديلاَ غورصه كونه هچين ئي تا سمان پلان
وختي كي سولاخ سولاخ مي پاجوراباَ دينمه
درازه روزاَ دري صحرا مرا محل نني
ج تووبيشتر مي كنار تي عكسه قاباَ دينمه
ئي تا روز خانه تكاني ئي تاروز تي گوشورا
ذله يم بسكي همش تي توندِ تاباَ دينمه
مي چوقا چلكه چلانه دودٍكه بويا دهه
تي گولاب شيشه ولي مكّه گولاباَ دينمه
من كرا سيلي مرا مي ديمه كا سُرخادرم
در عوض بجوش بآموك تي زرده آباَ دينمه
روزي صدبار نيشينم عيزرائيلهِ نامه فادم
فان درم رايا اَكه اونه جواباَ دينمه
گرمه خوابم .... دو خوانه مرا مسافرخانه چي
ويريزم چفه عرق مي رختخواباَ دينمه
دمبدم شيطاناَ لانت كونمه خودايا گم
اَكه پس مي نازنين احمدگوراباَ دينمه؟
من كي ماشين نارمه موتورچينَه وراگيرم
فورانيد گشتِ جاده شكار گوراباَ دينمه
ج هورام واگردمه شم فتاحي ورجا كَلَرم
گمجِ من رفِ جور اربا دوشاباََ دينمه
فردايي بپائيسم پا كُرسي جور تلارِه سر
دسه دسه بچرا دشتگي گاباَ دينمه
بارِجير چارودارِ پيش كره مهتاب بشوپس
ماسوله قاطرانِ دهن اَلاباَ دينمه
گردانم مي فانوساَ شب قلاكولِ صحرايي
اونه كاهو باغ من كاپيش و راباَ دينمه
رقايب روزهِ ره شم چارباغ قبرستاني پوشت
نان و حلوا تُخس كونم اونه صواباَ دينمه
من كي باور نكونم عومر اگه بفا بداشت
فومنِ آغوزكله آشِخ توراباَ دينمه
وختي شيد هوا خوشيِ شهرِبجار حصيرشورا
ماسي و مارُخ و مُمتاز و رُباباَ دينمه
دمبتو ابرِ مانستان مي ديلاَ گريه دره
دمبدم مي پاجيري روبار آباَ دينمه
ياني به ... زاكي هوا دبه مي كلّه ئي تا روز؟
فومنِ سه شنبانه آلبالو آباَ دينمه؟
ياني به ... كتل بنم خورشيدي قاوه خانه پيش؟
شيخالي تاوستانِ ورفه دوشاباَ دينمه؟
پاگوشا سونت كوني هفت شب و گازه فورشان
آخ ئي واردِه ديهاتِ عروسي داباَ دينمه؟
ئي شكم تا بخورم اَساَ تراَ نواستنه
فومنِ حلوا كوچيل مي ديله باباَ دينمه؟
طيران "خشك نانا" چيليك زنم درجك پوشت
خيابان كلوخ كلوخ دود كباباَ دينمه
شيوني من كي شبان شكر خودا گوشنه خوسم
پس چي واستي گيلانِ اَچه مَچي خواباَ دينمه؟
---------------------------------------------------------------------------------------------------
برگردان فارسي
خواب آشفته

رو به تهران كه مي خوابم خواب گيلان را مي بينم
چشمم را مي بندم و گرفتاري آن سامان را مي بينم

همسرم را در شهر غربت خواب مي بينم كه بمن مي گويد
آخر روزي خواب مرگت را كنار آتش خواهم ديد

او مي گويد همسايه ما آپارتمان سه طبقه ساخته
در عوض در خانه ي مردم من شاهد دروغ تو هستم

مي گويد كلاهت پشم ندارد و مشتگي ات خنده دار است
تنها صداي سُرخوردن كفشِ بخوابت را مي بينم

او مي گويد ميدانم چاقوي زنگاربسته ات سرِ سگ را هم نخواهد بُريد
تنها سائيدنش را روي سنگها مي بينم

او مي گويد رفتي و درس خواندي و نگفتي چيز بفروشي
تا من هم شاهد چاپيدنت در بازار باشم

به او مي گويم آخر اي زن در خواب هم مرا راحت نميگذاري؟
دلم بهم مي خورد وقتي تو لا كتاب را مي بينم

مي ترسم ديوانه شوم اينطور كه شب در خوابم
مثل تو آدم كلّه خراب را مي بينم

همه با شوهر خود گل مي گويند و گُل مي شنوند
من فقط سائيدن (گردوي) ترا مي بينم (براي فسنجان)

نشسته اي و براي سر قبرم برنج آرد مي كني
در خانه ي مرده شوي آسياب دستي ترا مي بينم

دلم از غصه مثل آبكشي مي شود
وقتي كه جوراب پاي خود را سوراخ سوراخ مي بينم

در طول روز در حياط خانه اي و بمن نگاهي نداري
بيشتر از تو در كنارم قاب عكست را مي بينم

يك روز خانه تكاني داري و يك روز شستن كثافت
خسته ام از بسكه تلاش ترا مي بينم

لباس پشمي روستائي من چركين است و بوي دود مي دهد
امّا در گلاب پاش تو گلاب مكّه را مي بينم

من با سيلي صورتم را سرخ نگاه مي دارم
امّا در عوض تو صفرايت بجوش مي آيد

روزي صدبار مي نشينم و براي عزرائيل نامه مي نويسم
چشم انتظارم چه وقت جوابش بدستم مي رسد

در خواب گرم هستم كه مسافرخانه چي صدايم مي كند
بر مي خيزم رختخوابم غرق در عرق است

هردم به شيطان لعنت مي فرستم و به خود مي گويم
پس چه وقت احمدگوراب آبادي نازنينم را خواهم ديد؟

من كه ماشين ندارم روي برترك موتورچي ها سوار مي شوم
آنها ميرانند در جاده ي گشت آبادي شكارگوراب را مي بينم

از همان راه برمي گردم ودر آبادي كلرم بمنزل دوستم فتاحي مي روم
و در داخل ظرف گِلي او روي طاقچه اربادوشاب (شيره ميوه جنگلي) را مي بينم

فرداهم در هال چوبي خانه برصندلي چوبي مي ايستم
و چرا كردن گاوهاي دشت را تماشا مي كنم

در شبهاي مهتابي جلوتر از چارودار ...
بخار نفس قاطران ماسوله را نگاه مي كنم

فانوسم را در شب صحراي آبادي قلعه گُل مي گردانم
تا در باغ كاهو حلزون و آب دزدك را ببينم

در روزي كه براي مردگان خيرات خواهند داد به قبرستان چهارباغ (واقع در فومن) خواهم رفت
و نان و حلوا قسمت خواهم كرد تا صوابي ديده باشم

من كه باور نمي كنم اگر عمر وفائي داشت به
آبادي (آغوركله ي) فومن نزد آقاشيخ ترا خواهم رفت

در روزهاي آفتابي وقتي براي شُستن حصير به شهرِبجار محله ي فومن ميروند
من معصومه ماهرخ و ممتاز و رباب را خواهم ديد

دلم چونان ابرگرفته هواي گريه دارد
و هر دم زيرپايم رودخانه ايست

يعني مي شود هواي كودكي روزي بسرم بزند
و من در سه شنبه بازار فومن آب آلبالو ببينم؟

آيا مي شود در قهوه خانه خورشيدي بر صندلي
بر صندلي كوچك چوبي تابستان برف و دوشابِ(معجون برف و شيره ميوه جنگلي) شيخ علي را ميل كنم؟

بي آنكه اكنون طمع كرده باشي ... يك شكم سير
از حلواي كُنجدي فومن كه باب دل من است بخورم؟

مراسمي چون دعوت از عروس و داماد و شب هفت بچه و مراسم بيرون آمدن دندان بچه و ختنه
آه مي شود دوباره آداب عروسي روستائيان را ببينم ...؟

در پشت پنجره نان خشك تهران را سق ميزنم (مي خورم)
در حاليكه نظاره گر انبوه دودكباب در خيابانم

شيون من كه شكرخدا شبها گرسنه مي خوابم
پس چگونه است كه (در تهران) خواب آشفته ي گيلان را مي بينم؟