امسال بهارم

امسال بهارم همه پاييز دگر بود
پاييز كه خوبست غم انگيز دگر بود
در هيچ دلي سوز مرا خوش ننشاندم
اين غمزده را با همه پرهيز دگر بود
گُل بي تو دِماغ چمني تازه نمي كرد
انگار پسِ پنجره پاييز دگر بود
چون باد من از غنچه دهاني نگذشتم
بي پرده گُلِ بوسه ي تو چيز دگر بود
بزمي نتوانست بگيرد عطش از من
اين جام تهي آمده لبريز دگر بود
شورم همه شهناز و عراقم همه عشاق
با باربدم ماتمِ شبديزِ دگر بود
غم بر سر پا بود و به ميدان صبوري
دستم به گريبان گلاويز دگر بود
شمسم همه تنهايي و من رومي اندوه
گيلانِ مصيبت زده تبريز دگر بود