انگور خرما طعم

ژرفاي چشمانت تماشا دارد امّا!
يك پنجره مشرف به دريا دارد امّا!
لب مي گزي تا من نگويم آن عسل رنگ
انگورِ خرما طعمِ صحرا دارد امّا!
من اين ندانستم چرا آن گرمسيري
تنهاييِ گيلاني ام رادارد امّا!
يادآور شهريست از گُلگشت پاييز
نسرين نگاهي سوسن آوا دارد امّا
آه ازتبسّمهاي خونرنگِ زمانه
زخم مرا تنها شكوفا دارد امّا!
از كوچه ي آيينه مي آيي عروسك
دنيا چه بازي هاي زيبا دارد امّا!
((سعدي))، گلستاني اگر از واژه اش بود
((شيون))، گُلي همزاد مينا دارد امّا