ساده تر از نرگسم

با همــه آييـنگي,بــي نفسم كـرده اند
رخ به رخ طوطيـان در قفـسم كرده انـد
نام و نشـانم بهـل_هيــچ نه آبـم نه گل
در گذر اهـل دل هيچ كسم كرده انــد
دشت من آتش دم است,آه من از آدم است
تا بچرد شعله ام خار و خسم كرده انـد
تا بشكستي درست سخت نيارم به سست
در سر راه نخست دسترسم كرده انــد
گاه,گمــان آفرين گاه حضور يقيــن
گاه نه آنم نــه ايـن بوالهوسم كرده اند
ساده تراز نرگسم آه به سوسن قسم
تا به معما رسم پيش و پسم كرده اند
بي مدد دم زدن زنــده شود جـان من
هم به سزاي سخن بي نفسم كرده اند
اي همه گلدسته ها,فيض دعــاي شما
خود به دو دست دعا ملتمسم كرده اند