هم آشيان

هنوز عشق تو اميد بخش جان من است
خوشا غمي كه ازو شادي جهان من است
 چه شكر گويمت اي هستي يگانه ي عشق
كه سوز سينه يخورشيد در زبان من است
 اگر چه فرصت عمرم ز دست رفت بيا
 كه همچنان به رهت چشم خون فشان من است
 نمي رود ز سرم اين خيال خون آلود
 كه داس حادثه در قصد ارغوان من است
 بيا بيا كه درين ظلمت دروغ و ريا
 فروغ روي تو آرايش روان من است
حكايت غم ديرين به عشق گفتم ، گفت
 هنوز اين همه آغاز داستان من است
 بدين نشان كه تويي اي دل نشسته به خون
 بمان كه تير امان تو در كمان من است
 اگر ز ورطه بترسي چه طرف خواهي بست
ز طرفه ها كه درين بحر بي كران من است
 زمان به دست پريشاني اش نخواهد داد
 دلي كه در گرو حسن جاودان من است
 به شادي غزل سايه نوش و بخشش عشق
 كه مرغ خوش سخن غم هم آشيان من است