غزل شماره ۴۳

صحن بستان ذوق بخش و صحبت ياران خوش است
وقت گل خوش باد كز وي وقت ميخواران خوش است
از صبا هر دم مشام جان ما خوش مي‌شود
آري آري طيب انفاس هواداران خوش است
ناگشوده گل نقاب آهنگ رحلت ساز كرد
ناله كن بلبل كه گلبانگ دل افكاران خوش است
مرغ خوشخوان را بشارت باد كاندر راه عشق
دوست را با ناله شب‌هاي بيداران خوش است
نيست در بازار عالم خوشدلي ور زان كه هست
شيوه رندي و خوش باشي عياران خوش است
از زبان سوسن آزاده‌ام آمد به گوش
كاندر اين دير كهن كار سبكباران خوش است
حافظا ترك جهان گفتن طريق خوشدليست
تا نپنداري كه احوال جهان داران خوش است