مثل

پليدي كند گربه بر جاي پاك
چو زشتش نمايد بپوشد به خاك
تو آزادي از ناپسنديده‌ها
نترسي كه بر وي فتد ديده‌ها
برانديش ازان بندهٔ پر گناه
كه از خواجه مخفي شود چند گاه
اگر بر نگردد به صدق و نياز
به زنجير و بندش بيارند باز
به كين آوري با كسي بر ستيز
كه از وي گزيرت بود يا گريز
كنون كرد بايد عمل را حساب
نه وقتي كه منشور گردد كتاب
كسي گرچه بد كرد هم بد نكرد
كه پيش از قيامت غم خود بخورد
گر آيينه از آه گردد سياه
شود روشن آيينهٔ دل به آه
بترس از گناهان خويش اين نفس
كه روز قيامت نترسي ز كس