عاشق دلباخته

سر خم باد سلامت كه به من راه نمود
ساقي باده به كف، جان من آگاه نمود
خادم درگه ميخانه عشّاق شدم
عاشق مست، مرا خادم درگاه نمود
سر و جانم به فداي صنم باده فروش
كه به يك جرعه، مرا خسرو جم‏جاه نمود
ماهِ رُخسار فروزنده‏ات اي مايه عيش
بي نيازم به خدا از خور و از ماه نمود
برگ سبزي ز گلستان رُخت بخشودي
فارغم از همه فردوسي(۱) گمراه، نمود
با كه گويم غم آن عاشق دلباخته را
كه همه راز خود اندر شكم چاه نمود
(۱) منسوب  به فردوس به معني بهشت؛ فردوسي يعني بهشتي، اهل بهشت.