ميِ چاره‌ساز

ساقي، به روي من درِ ميخانه باز كن
از درس و بحث و زهد و ريا، بي‏نياز كن
تاري ز زلفِ خم خم خود در رهم بنه
فارغ ز علم و مسجد و درس و نماز كن
داوودوار نغمه زنان ساغري بيار
غافل ز درد جاه و نشيب و فراز كن
بر چين حجاب، از رُخ زيبا و زلف يار
بيگانه ام ز كعبه و مُلك حجاز كن
لبريز كن از آن ميِ صافي، سبوي من
دل از صفا به سوي بت تركتاز كن
بيچاره گشته‏ام، ز غم هجر روي دوست
دعوت مرا به جام مي چاره ساز كن