جام چشم

تاراج كرد روي گلش، هستي مرا
افزود چشم مي‏زده‏اش، مستي مرا
افروخت آتشي به روانم، ز غمزه‏اش
بر باد داد سركشي و پستي مرا
افشاند زلف خم خم و چين چين خويش را
خم كرد قامت من و تردستي مرا
آن دم كه با صراحي مي، سوي من دويد
بر كند هستي من و سرمستي مرا