قطعه شماره ۱

خار بدرودن به مژگان خاره فرسودن به دست
سنگ خاييدن به دندان كوه ببريدن به چنگ
لعب با دنبال عقرب بوسه بر دندان مار
پنجه با چنگال ضيغم غوص در كام نهنگ
از سر پستان شير شرزه دوشيدن حليب
وز بن دندان مار گرزه نوشيدن شرنگ
نره غولي روز بر گردن كشيدن خيرخير
پيره‌زالي در بغل شب بر گرفتن تنگ‌تنگ
از شراب و بنگ روز جمعه در ماه صيام
شيخ را بالاي منبر ساختن مست و ملنگ
تشنه كام و پا برهنه در تموز و سنگلاخ
ره بريدن بي عصا فرسنگ‌ها با پاي لنگ
طعمه بگرفتن به خشم از كام شير گرسنه
صيد بگرفتن به قهر از پنجهٔ غضبان پلنگ
نقش‌ها بستن شگرف از كلك مه بر آب تند
نقب‌ها كردن پديد از خار تر در خاره سنگ
روزگار رفته را بر گردن افكندن كمند
عمر باقيمانده را بر پا نهادن پالهنگ
يار را ز افسون به كوي هاتف آوردن به صلح
غير را با يار از نيرنگ افكندن به جنگ
صد ره آسانتر بود بر من كه در بزم لئام
باده نوشم سرخ و زرد و جامه پوشم رنگ رنگ
چرخ گرد از هستي من گر برآرد گو برآر
دور بادا دور از دامان نامم گرد ننگ