شماره ۱

بيار وعده خلافم گر اتفاق افتاد
نخست گوشزدش اين پيام خواهم كرد
كه تا كيم به فسون گويي آنچه مي‌خواهي
به صبح اگرچه نكردم به شام خواهم كرد
خدا گواست كه گر آنچه گرفته‌ام نكني
ز حرف تلخ تو را تلخكام خواهم كرد
ز هزل شربت زهرت به كام خواهم ريخت
ز هجو جرعهٔ خونت به كام خواهم كرد
همين نه هجو تو بي‌آبروي خواهم گفت
كه قصد جان تو بي‌ننگ و نام خواهم كرد
اگر بزودي زود آنچه گفته‌ام كردي
ز هجو تيغ زبان در نيام خواهم كرد
بر آستان شب و روزت مقيم خواهم شد
به خدمتت گه و بيگه قيام خواهم كرد
همين نه بلكه تو را با وجود اينهمه نقص
ز مدح غيرت ماه تمام خواهم كرد
ز نيت خودت آگاه ساز تا من هم
ازين دو كار بدانم كدام خواهم كرد