شماره ۲۷

شمع بزم اهل دل آقا علي‌اكبر كه بود
همچو مهر از روي او روشن شبستان جهان
آنكه تا جا داشت جان آگهش در جسم پاك
يكدم از فرمان حق فارغ نبودش جسم و جان
صد هزار افسوس كز عالم جوان رفت و نهاد
داغ دوري بر دل مرد و زن و پير و جوان
چون به آهنگ گلستان جنان پرواز كرد
مرغ روح لامكان سيرش ازين تنگ آشيان
خامهٔ هاتف پي تاريخ سال او نوشت
باد ماواي علي‌اكبر بهشت جاودان