شماره ۲۸

آه كه از جور فلك شد به باد
تازه گل خرم باغ جهان
آه كه بر خاك هلاك اوفتاد
سرو سهي قامت اين بوستان
رفت محمدعلي آن تازه گل
در چمن دهر به باد خزان
حيف از آن گوهر يكتا كه كرد
جا به دل خاك ازين خاكدان
حيف از آن كوكب رخشان كه ساخت
دور سپهرش ز نظرها نهان
چون به جواني ز جهان خراب
گشت روان سوي رياض جنان
هاتف دلخسته كه در ماتمش
داشت شب و روز خروش و فغان
گفت به تاريخ كه سوي جنان
رفت محمدعلي نوجوان