در ستايش كاخ ميرميران

اي مقيمان اين خجسته مقام
دور باد از شما غم ايام
بر در اين بهشت روحاني
عيش و عشرت كنند رضواني
زين طربخانه نشاط انگيز
رفته غم تا در عدم به گريز
اين حرم وين رياض گرد حرم
قصر حور است و بوستان ارم
صحن و سقفش به چشم صنعت بين
زيور آسمان و زيب زمين
كلك نقاش او گه نيرنگ
ناسخ كارنامه ارژنگ
حبذا طرح اين بناي شگرف
پيش درياچه چو قلزم ژرف
قلزم ژرف و آبش از كوثر
اندر او عكس مهر زورق زر
غايت عمق اندر او ناياب
گاو ماهي نديدش از ته آب
آب صافش زلال چشمهٔ مهر
غرق در وي چو عكس خويش سپهر
اي خوشا جوي سنگ مرمر او
كز بلور است اصل گوهر او
سنگ شفافش آب آينه رنگ
رنگ آيينه‌اش گل از پس سنگ
جوي آن آب سلسبيل سرشت
نايب جوي شير باغ بهشت
حوضي از هر طرف چو يشم در او
خيره از بس اشعه چشم در او
گشته زان حوض آينه كردار
روز بر آب خضر تيره و تار
ماهي ار آلت بيان مي‌داشت
وصف آن حوض بر زبان مي‌داشت
ديده با ماهيش به جلوه در آب
حوت گردون ز رشگ گشته كباب
صور صفحهٔ جدار و درش
نسخهٔ لوح بيني و صورش
نقش بي‌جان خانهٔ نقاش
يافته جان ز لطف آب و هواش
مطبخش قوت بخش جان همه
بهره ور گشته زان روان همه
نعمتش چون نعيم جنت عام
آتشش نابديده پخته طعام
آتش و دودش از درون رانده
همچو نامحرمان برون مانده
اين بهشت است در سراي وجود
نبود در بهشت آتش و دود
آب فواره‌اش به حوض بلور
كز صفا دم زند ز لمعهٔ نور
شمع كافورييست پنداري
در يكي تشت سيم بگذاري
طرفه شمعي كه تا به صبح نشور
بزم اميد از او بود پر نور
يا رب اي بزم باد فرخنده
شمع دولت در او فروزنده
اندرو تا ابد به وفق مراد
باني اين بنا به دولت باد
آنكه اقبال خادم در اوست
بخت و دولت غلام و چاكر اوست
آسمان طاق درگه جاهش
كهكشان آستان درگاهش
بزم پيراي عيش خانهٔ جود
مجلس آراي بزمگاه وجود
مير ميران غياث دين و دول
آفتاب سپهر و ملك و ملل
تا ابد مدت بقايش باد
وين سراي سرور جايش باد
چون نشيند به صدر جاه وجلال
باد وحشي مقيم صف نعال